Parowozownia Skierniewice

Została założona została w 1845 roku. W tamtym okresie prowadzono ruch przez Drogę Żelazną Warszawsko-Bydgoską (Łowicz – Aleksandrów – granica pruska) do Skierniewic, gdzie zmieniano lokomotywy, formowano pociągi. Parowozownia posiadała wtedy 23 stanowiska postojowo – naprawcze oraz obrotnicę o średnicy 12 metrów. W czasie pierwszej wojny światowej obiekt ten był ważnym punktem strategicznym. Oddziały niemieckie zniszczyły budynki, a kilka miesięcy później wojska rosyjskie dokończyły dzieła oraz ewakuowały sprzęt. Niedługo po zakończeniu wojny wzięto się za odbudowę. Halę wachlarzową (to ta z 23 stanowiskami) postawiono na planie starego obiektu, nowa obrotnica miała średnicę 16,75 m. Z biegiem lat jej znaczenie spadało w wyniku modernizacji innych okolicznych obiektów kolejowych. W 1925 była to parowozownia II klasy, w 39′ stacjonowało tam tylko 16 lokomotyw, a skierniewicka parowozownia zyskała miano pomocniczej. Jednak czas II wojny światowej przyniósł dla obiektu wiele korzyści – znacznie zwiększyła się ilość przewozów z odległych miejsc. Lokomotywownię przystosowano do obsługi parowozów towarowych. W latach 1940/41 powiększono halę wachlarzową, a nowa obrotnica miała średnicę 20 m. Na wypadek uszkodzenia obrotnicy wybudowano trójkąt torów do obracania parowozów, który po wojnie usunięto. Dobudowano wiele nowych budynków, aby obiekt był jak najbardziej niezależny od innych. Po tych modernizacjach stacjonowało tam 50 parowozów. Po zakończeniu wojny wciąż przybywało pracy i parowozów (w 1965 roku było to 56 sztuk). Poważniejsze zmiany zaszły po roku 1980 – powstała nowa obrotnica, o niepełnym kącie obrotu, przystosowywano obiekty do nowych rodzajów trakcji, uruchomiono laboratorium olejów i smarów, niektóre drewniane elementy konstrukcji zastąpiono stalowymi. Ostatnie parowozy zakończyły służbę w 1989 roku, a parowozownia zaczęła się chylić ku upadkowi. W 1991 roku została oficjalnie zamknięta, a duża część taboru skończyła na złomie. Później teren przejęło Polskie Stowarzyszenie Miłośników Kolei, a sama parowozownia znalazła się w rejestrze zabytków. Dzisiaj znajdziemy tam ponad 100 eksponatów m.in. parowozy, lokomotywy spalinowe, różne wagony czy też semafory. Najstarsze pochodzą z lat 1909 – 1962. Niektóre z eksponatów były wykorzystywane w filmach np „Pianista”

Translate »