Dąb Bartek – Świętokrzyski Król Puszczy

Okazały dąb, pomnik przyrody i niemy świadek historii. Rośnie kilkanaście kilometrów od Kielc, przy drodze nr 750. Przyrodnicy uważają go za najokazalsze drzewo w Polsce od 1934 roku. Od 1954 jest objęty ochroną prawną. Dąb Bartek ma niecałe 30 metrów wysokości, a obwód pnia wynosi 985cm. Wiek szacowano nawet na 1200 lat, ale większość badaczy ocenia go na około 600 lat. Nie jest możliwe dokładne zbadanie wieku drzewa ze względu na jego próchnienie.

Przeszłość Bartka znana jest głównie z ustnych przekazów. Mówi się, że w cieniu tego drzewa odpoczywali królowie, a na jego konarach powieszono dwóch powstańców z 1863 roku. Opis z 1829r podaje, że miał on 14 konarów głównych i 16 bocznych. Dzisiaj ma tylko 8 konarów głównych. Na przestrzeni wieków był wystawiany na różne próby zarówno przez ludzi, jak i samą Matkę Naturę. W 1906 roku Bartek ucierpiał w wyniku pożaru. Podpalono pobliskie budynki gospodarcze, a ogień dotarł aż do drzewa. Natura też go nie oszczędza – podczas licznych burz stracił wiele konarów. W 1991 roku uderzył w niego piorun powodując charakterystyczną “szramę”.

Od lat dąb jest “podtrzymywany przy życiu” – regularnie są prowadzone prace konserwatorskie z różnego zakresu. Wnętrze zabezpieczono przed grzybami i bakteriami. Pusty w środku pień wypełniono drewnem, uszczelniono przed działaniem warunków atmosferycznych. Wokół dębu zbudowano system studzienek nawadniających. Konary podtrzymuje specjalna konstrukcja, która zapobiega złamaniom. Pierwsze podpory zbudowano w pierwszej połowie XIX wieku. Drzewo ma założoną instalację odgromową. Pomimo dużego zaangażowania w ratowanie dębu on obumiera. Pień jest bardzo spróchniały i pusty w środku. Zaczęto obawiać się zawalenia drzewa.

Pamiątkowa tablica

Obok dębu znajdziemy pamiątkowy kamień z napisem „w 25-lecie ZWC i Związku Strzeleckiego 1908 – 1933 — Obywatele”. Odsłonięto go w 1933 roku podczas zlotu z okazji 25-lecia Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego w Samsonowie.

Więcej informacji oraz dokładną lokalizację tego pomnika przyrody można znaleźć na stronie Gminy Zagnańsk.

Translate »